Ευρώπη χωρίς ηγέτες

Η κίνηση του Ντόναλντ Τραμπ να αποκτήσει με το έτσι θέλω την Γροιλανδία, έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός πως η Ε.Ε. δεν έχει μπορέσει μέχρι τώρα να ορθώσει το ανάστημα της απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο. Με το «καλημέρα» απείλησε με δασμούς και μίλησε με απαξιωτικά σχόλια εναντίον της Ε.Ε. και το ίδιο σκηνικό συνεχίζεται εδώ και ένα χρόνο. Ο Ντόναλντ Τραμπ από την μέρα που εξελέγη έδειξε πως δεν την υπολόγιζε και προτιμούσε τις διμερείς επαφές με τις ευρωπαϊκές χώρες.

Στον αντίποδα οι Βρυξέλλες από την πρώτη στιγμή κράτησαν μια φοβική στάση απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο, παίζοντας συνεχώς άμυνα. Θα μπορούσαν να ακολουθήσουν άλλη στρατηγική; Πιθανότατα όχι, καθώς δεν υπάρχει κοινός βηματισμός από τους «27» σε κανένα από τα ζητήματα που «καίνε», πόσο μάλλον τώρα που απέναντι τους έχουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τώρα προσπαθούν να σώσουν την παρτίδα προειδοποιώντας τον Τραμπ με αντίμετρα. Πόσο εφικτό είναι αυτό όταν οι «27» δεν μπορούν να πουν ένα κοινό «όχι» στην συμμετοχή τους στο Συμβούλιο της Ειρήνης που θέλει να δημιουργήσει ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Οι οικονομίες της Γερμανίας και Γαλλία βρίσκονται στα χειρότερα τους. Η δημοτικότητα του Φρίντριχ Μέρτς υποχωρεί συνεχώς όπως και η κατρακύλα του Εμανουέλ Μακρόν  Στην ηγεσία της Ε.Ε. και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου βρίσκονται πρόσωπα τα οποία ούτε καν τα βλέπει ο Ντόναλντ Τράμπ.

Δεν ήταν τυχαίο πως ο Αμερικανός Πρόεδρος διαπραγματεύτηκε με την Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν του δασμούς σε ένα γήπεδο του γκολφ; Η΄ ότι χλεύασε δημόσια τον Γάλλο Πρόεδρο για το πως τον παρακαλούσε να μην προχωρήσει στην επιβολή δασμών στα κρασιά και τις σαμπάνιες.

Θα τολμούσε να φερθεί με αυτό τον τρόπο ο Τράμπ αν στην ηγεσία της Ε.Ε. υπήρχαν πρόσωπα με ισχυρή προσωπικότητα όπως υπήρχαν στο παρελθόν ή αν η Ευρώπη ήταν πραγματικά ενωμένη;